Airboot ride en nog veel meer

Het weer: lekker warm
Aantal genomen foto’s: 112
Totaal aantal genomen foto’s: 3.472

Vandaag zijn we langzaam op gang gekomen. Ik heb langer in bed kunnen liggen al kwam er echt van uitslapen niet veel. Toch was het wel lekker om niet alles snel te moeten. Gezellig op ons gemak met elkaar ontbeten en toen gingen de meiden het zwembad in. Natuurlijk! En ik klom natuurlijk achter de computer. Ik ben ook elke morgen weer heel nieuwsgierig wie er allemaal gereageerd heeft. Ik vind dat nog het aller-leukst van het schrijven van mijn blog. Al moet ik wel zeggen dat ik er echt enorm veel voldoening van krijg hoor. Ik heb hier nog geen boekje kunnen lezen of een minuut televisie kunnen kijken maar achter de computer zitten vind ik ook heel ontspannend. Het lijkt misschien wel heel dwangmatig maar ik vind het heerlijk om al met de foto’s bezig te zijn. De dag nog even op “papier” te zetten. Ook bij voorgaande vakanties vind ik dat altijd leuk, die stukjes kopieer ik dan vaak over in het fotoalbum. Later kan je het dan terug lezen en dan weet je weer precies hoe het was geweest. Sommige dingen zakken toch in het grote geheel weg. Maar ik zeg het, jullie reacties houden me helemaal gemotiveerd. Er zijn toch ook wel dagen geweest dat ik met halve oogjes achter de computer zat maar dan wilde ik hem er toch wel graag op het web hebben. Maar genoeg hierover.

Na we vanmorgen lekker rustig zijn gestart zijn we rond een uur of twaalf richting Boggy Kreek
gereden voor een rit met een airboot-ride
Wat was dat een fantastische ervaring. Helemaal super. We hebben voor een privérit gekozen en konden dus met zijn zessen in een boot met een bestuurder.
Die nam ons voor drie kwartier mee over het water op zoek naar alligators. Wat gaat zo’n ding snel en wat was dat waanzinnig!!! Die drie kwartier zijn ook letterlijk omgevlogen. Ik kan het zeker iedereen aanraden. We hebben meerdere alligators gezien
maar ook nog veel meer ander natuurschoon.


Onze bestuurder heet Eric en was een sympathieke vent. Hij besteedde veel aandacht aan de meiden en ze kregen ook een groot slakkenhuis als aandenken mee. Vet Cool volgens Yentle.
We zaten met de vrouwen voorin de boot dus we hadden perfect uitzicht. De mannen zaten schuin achter ons op speciale stoelen dus die konden ook alles goed zien. Het ging zo geweldig. Er vlogen wel wat spetters om je oren maar niets dramatisch dus hebben we ook goed kunnen filmen en foto’s maken. Kijk zelf maar:

Toen we weer terug kwamen in de haven stond daar een man met een levende alligator in zijn handen. Deze mocht je ook beethouden. Yentle was in het begin wat huiverig maar Solange stond gelijk te springen. Die was totaal niet bang en stond ook te stralen toen ze hem beet had. Toen kon Yentle niet achterblijven en wilde hem toch ook wel beethouden. De bek van dat beest was wel dichtgetapt dus bijten kon hij niet. Voor de dierenliefhebbers onder ons. Ik heb gevraagd of dit beestje elke dag, de hele dag de pineut was en dat bleek niet zo te zijn. Ze worden er wel voor getraind maar ieder dier wordt maar één keer in de twee weken gebruikt. Tenminste, dat is wat hij mij vertelde. Ik vond het namelijk wel heel stoer van mijn meiden maar toch ook wel zielig voor zo'n beest.
Na de bootrit gingen we richting Kissimee en daar kwamen we op de 192. Een lange weg met aan beide zijde winkels. Lekker hier en daar gestopt om even te shoppen. De tijd aan ons zelf en totaal niet gehaast. Heerlijk. We hebben lekker lopen neuzen op een flea market, in een Nike-outlet
Brand Shoes outlet en nog veel meer. Toen was het rond zes uur etenstijd en we waren in de buurt van een Wat een eten is dat toch! Ik ben echt geen fan meer hoor. We hebben het natuurlijk voor de meiden gedaan want elke keer als we op vakantie zijn proberen we een Mac in te lopen zodat ze ook van die landen een Happy Meal figuurtje hebben. Dit keer was het geen figuurtje maar een CD. Heel leuk.
Na het eten zijn we de weg overgestoken en kwamen we terecht in “Old Town” Dat was ook de bedoeling omdat Kenneth en Bert daar van de week heel enthousiast van terug waren gekomen. Nu was het nog héél rustig maar toen we weg gingen liep het al aardig vol. De mannen zijn met de kinderen naar de kinderkermis
gegaan(je zal maar een achtbaan voor jezelf hebben)
en mam en ik hebben nog lekker rondgeshopt. Carmen, ik heb een tas voor je gevonden al is die niet van All Star. Het is gewoon hier niet te vinden. Ook niet voor Nina. Ik loop nog steeds te zoeken hoor maar zelfs bij de All Star –winkel zijn ze niet te koop. Niet die tassen die jullie aangewezen hebben. Ik heb de tas wel gekocht (hij is hetzelfde model als die van mij) maar als je hem niet leuk vindt dan is dat geen probleem hoor.
Rond een uur of half acht zijn we weer naar huis gegaan. Even langs de Publix voor nog wat kleine boodschapjes en toen door naar huis.
Wat gaat zo’n dag toch vlug. Maar het was wel een heerlijk ontspannende dag!
Maar toch ook wel een beetje vermoeiend hoor, ja toch Solange?!
.

Island of Adventure

Het weer: minder warm dan gisteren met wat meer bewolking. Toch nog wel warm zat
Aantal genomen foto’s: 110
Totaal aantal genomen foto’s: 3.360

Vandaag stond Island of Adventure op de planning. We vertrokken weer op tijd maar door een verkeerde invoer (van mijn kant) in de TomTom kwamen we vrij laat op het park aan. Zo’n TomTom is echt geweldig en ik zou ook echt niet hier zonder willen zijn maar hij wijst je naar de weg wat je hebt opgegeven en als die niet goed is dan ben je dus op de verkeerde plek.
Maar alles kwam helemaal goed. Bij Universal hebben ze het parkeren wel heel goed geregeld hoor. Overdekte parkeergarage is heel fijn. Als je auto heel de dag in de zon heeft gestaan is er bijna geen zitten meer in. Zo’n airco krijgt zo’n wagen ook niet gelijk koel. Maar dat was vandaag geen probleem. Naar Island of Adventure lopen is ook geen straf want ze hebben veel lopende band werk. Dan kom je op een centraal punt waar weer hele leuke winkeltjes zijn waaronder een…….. ja hoor! Een kerstwinkel! En daar moesten we natuurlijk wel weer naar binnen. Hier kon ik toch weer iets voor mijn andere boom aanschaffen. Ik kan natuurlijk geen kans onbenut raken. Wat een kerstspullen heb ik hier toch kunnen aanschaffen.
Toen de richting op naar Island of Adventure. Wat opviel was dat het helemaal niet druk was bij de kassa. Er stonden bijna geen mensen. Natuurlijk kwamen we een half uur te laat maar je kunt me toch niet wijs maken dat ze in een half uurtje die mensenmassa weg hebben kunnen werken? Door de kassa en gelijk doorlopen naar Seuss Landing
wat in het teken staat van “Cat in the Hat” Een heel leuk land voor kleine kinderen. Solange
kon overal in en ook Yentle had het hier nog prima naar haar zin. Maar nog leuker was dat er nergens wachttijden waren. We konden overal doorlopen tot aan de hekjes. Er stond wel voor de ingang dat er een wachttijd was van vijf minuten maar dat was meer voor de vorm dan voor wat anders.
We waren dus ook binnen een drie kwartier door alle attracties van dat land heen. Toen door naar de “Hulk-achtbaan”. Yentle had bij binnenkomst al meteen geroepen dat ze daar in wilde en ik moet zeggen dat hij er super gaaf uitziet. Toch had ik toen al mijn twijfels en ik had gelijk, ze is te klein. Ze was te klein voor Kraken in Seaworld en is ook nu voor de achtbanen in IoA te klein. Ik had haar daar al wel een beetje op voorbereid maar toch was haar teleurstelling groot. De anderen zeiden me dat ik best wel alleen kon gaan maar dat vond ik zo zielig dat ik besloot solidair met haar te zijn. Vandaag geen achtbanen voor mij. (snik) In Marvel Super Hero Island was er gelukkig ook nog een soort van “Theekopjes”
en natuurlijk is opa daar weer met zijn kleinkinderen in geweest. Traditie is traditie. Het werd weer tijd voor de inwendige mens. Wat ging dat moeizaam. Er stonden maar twee mensen achter de toonbank en je kreeg de indruk dat ze daar niet echt met plezier werkten. Totaal ongemotiveerde uitdrukkingen op hun gezichten en alles wat je hun vroeg werd met veel gesteun en gezucht beantwoord. Nee, absoluut geen “Disney-attitude” Die kan trouwens ook wel overdreven en nep zijn hoor maar je krijgt daar wel een goede service en meestal maakt die vrolijkheid en aardigheid me wel blij. Het geeft me een goed gevoel. Ze doen het bij iedereen maar dan toch. Daar rondlopend kwamen we iemand tegen die een bord in zijn handen had waarop stond dat om de hoek je op de foto kon met Spiderman. Dat liet Yentle zich geen tweede keer zeggen.
Ook hier was er geen wachttijd. We hadden maar twee mensen voor ons. De Spiderman attractie was toch wel een beetje eng. Kenneth is samen met zijn dochters gegaan en die kwam er een beetje misselijk uit. In elke land heb je niet echt veel attractie dus ook hier waren we al klaar. Op naar het volgende land Toon Lagoon. De eerste attractie was gelijk een goede.
Popeye & Bluto's Bilge-Rat Barges Een soort Piranha van de Efteling maar dan veel langer en veel erger. Deze attractie overtrof zelfs die van Animal Kingdom al was mam en Mary daarin veel natter geworden. Die waren daar tot op de laatste draad toe aan verzopen en dat waren we nu niet (maar dat scheelde echt niet veel). Wat hebben we gelachen zeg. Op een gegeven moment maakt het ook niet meer uit.

Kenneth en Yentle zijn daarna nog naar een soort van boomstammenattractie gegaan Dudley Do-Right's Ripsaw Falls en ook daaruit kwamen ze niet droog.
Ik ben met Solange bij mam en Bert gebleven want Solange mocht daar ook niet in en daar was ze toch wel heel verdrietig over. Echt heel jammer dat we van die durfals hebben want ze werden vandaag toch wel flink teleurgesteld. Daarna door naar Jurassic Park. Het is toch wel heel mooi hoe alles opgezet is. Tussen de bosjes en bomen door zag je een T-rex verschijnen.
Daar hebben we de attractie Pteranodon Flyers gedaan dat je tussen de bomen door vliegt. Je hangt met zijn tweeën aan een soort van hangglider en gaat met een sneltreinvaart door de lucht.
Heel leuk maar ook heel kort. Voor je het wist was je er alweer klaar mee.
Nog steeds was het heel rustig in het park. Heel erg rustig. Ik moet eerlijk zeggen dat we daar toch wel een beetje last van hadden. Het voelde niet gezellig aan. De mensen van het park verveelde zich te pletter want die hingen letterlijk tegen hun karretjes aan of stonden met hun handel te spelen. Wij hadden het ondertussen wel gezien. We zijn niet meer naar het laatste land gegaan “the Lost Continent” want daar heb je ook weer twee hele gave achtbanen en op de map hadden we gezien dat Yentle daar ook niet in mocht. Dat was toch wel een beetje de kat op het spek binden. Dus op ons gemak naar de uitgang gelopen en lekker op tijd naar huis. De meiden hadden ook nog ontzettend veel zin om in het zwembad te duiken dus daar hadden we nu lekker de tijd voor.
Lekker genieten in het water is toch ook wel heel lekker hoor.

Disney’s Hollywood Studio’s

Het weer: de warmste dag van onze vakantie. Temperatuur liep op tot boven 35 Celsius
Aantal genomen foto’s: 495
Totaal aantal genomen foto’s: 3.250

Vandaag was Hollywood Studio’s aan de beurt. We hadden daar natuurlijk al eens in Parijs in gelopen maar dat valt toch niet met elkaar te vergelijken. Dit park is stukken leuker en gezelliger. We kwamen om negen uur aan en konden gelijk naar binnen lopen.
Nog even wachten op de rope-drop maar dat duurde niet echt lang. Tijdens het wachten nog even gauw de afspraak gemaakt dat Kenneth en ik samen met de kinderen naar de Tower of Terror
zouden gaan terwijl mam en Bert FastPasses zou gaan halen voor Toy Story. Na de rope drop was het gelijk doorlopen naar de Tower. Ik had al op de “map” gezien dat Solange erin mocht want ze had de juiste hoogte en aangezien wij twee kinderen hebben die alles wat Aktie heeft heel geweldig vinden wilde ik het toch gaan proberen. De wachttijd was toen we aankwamen nog maar tien minuten dus dat viel mee. Wij naar binnen. Natuurlijk zag alles er weer op zijn Disney’s uit. Alles tot in de puntjes uitgewerkt zodat je ogen te kort komt om alles in je op te nemen. Wachten in de rij hoeft bij Disney echt geen straf te zijn. We konden heel vlot doorlopen en al heel snel zaten we in de lift. Die ging toch net iets anders dan dat ik me voorgesteld had maar eenmaal in de lucht was het ronduit waanzinnig. Het aller-leukst was eigenlijk nog wel dat Solange en Yentle het allebei super geweldig vonden. Ik hoorde ze schreeuwen en lachen van schrik. Wat een plezier hadden ze. Dus toen we eruit kwamen en opa en oma zagen vroegen ze gelijk of ze nog een keer mochten. Die waren ondertussen terug gekomen van de FastPass en vertelde dat daar al een hele rij voor had gestaan. Maar we hadden ze dus dat zat in “the pocket”. Gelukkig vonden ze het niet erg om nog even te wachten dus gingen we gauw nog een keer. Geen één rit is in de Tower hetzelfde omdat de computer bepaald hoe en wanneer je naar boven en naar beneden gaat dus de tweede keer was ook helemaal geweldig. Weer wilde ze nog een keer maar toen hebben we maar een streep getrokken.
Vlak daarbij was de achtbaan van Aerosmith
en aangezien Yentle ook dol is op achtbanen gingen zij en ik daar ook nog naar toe terwijl de rest wachtte. Kenneth liep toch ook mee want die wilde nog een paar foto’s maken van ons als we instapte en uitstapte. Hijzelf is niet zo’n ster in achtbanen. Yentle lijkt wat dat betreft gelukkig op mij want die heeft nergens last van. Ze vond het dus geen probleem dat ze afgeschoten werd in een donkere ruimte, over de kop ging, een kurkentrekker en dat alles in het donker. Ik heb dat kind horen gillen van plezier. Echt een adrenalinefanaat.
Daarna wilde we richting Toy Story gaan omdat het tegen de tijd liep dat de FP kaartjes in zouden gaan maar op weg kwamen we High School Musical tegen en we konden daarvoor zeer mooie plekjes bemachtigen. Zo mooi zelfs dat we front en centre zaten en toen er kinderen uit het publiek gekozen werden, Solange tot de gelukkigen behoorde. Zij mocht met één danseres een rondje meelopen. Dat vond ze wel een beetje eng maar was toch wel heel blij. Toen werd het echt Toy Story
tijd maar wat was onze pech…….hij was stuk. Echt waar. Alle mensen werden weggestuurd. Dan maar naar de overkant om een handtekening van Woody te verzamelen en ondertussen de boel goed in de gaten houden. Gelukkig was na een half uurtje het probleem bij TS verholpen dus wij als een speer naar de FP-ingang. Daar was ondertussen toch ook wel een kleine opstopping want iedereen had blijkbaar de boel in de gaten gehouden. Toch doorgezet en wat waren we daar blij om. Kenneth heeft gelijk weer kaartjes gehaald en om kwart over zes mochten we weer terug komen. Het is echt een waanzinnig leuke attractie. Je hebt een 3D bril op je neus en hoe ze het gemaakt hebben weet ik niet maar je schiet echt op allerlei schietschijven en die zijn ook dan echt geraakt, of niet.
Heel High Tech en zeer leuk. Mam had op haar verlanglijstje staan Backlot Studio. Zij vindt de truck en waterval spectaculair en wilde die graag nog een keertje zien (ze had hem al gezien in Parijs) Die lag niet al te ver van TS dus het handigste was om die gelijk er achter aan te doen.

Toen wilde de meiden heel graag naar de musical van Belle en het Beest.
Een hele leuke voorstelling waarin het verhaal in een klein half uurtje wordt verteld. Je kunt je dus wel voorstellen dat als je niet op de hoogte bent van je Disneyverhalen dat je er dan vrij weinig van snap. Maar wij zijn zeer goed op de hoogte (met zo’n enorme fan in huis kan het niet anders) en volgde het verhaal vlekkeloos. Het werd allemaal heel leuk gebracht. Toen door de winkeltjes door terug naar Ariel. Het was ondertussen zo ontzettend heet buiten geworden en de zon voelde je goed branden. Het was zeker meer dan 35 graden ondertussen geworden en dat werd een beetje onhoudbaar.

De voorstelling van Ariel was ook heel bijzonder. Mensen die poppen lieten bewegen maar ook gewoon Ariel en ook een filmpje op de achtergrond. Alles bij elkaar een hele leuke voorstelling van iets meer dan een kwartier. Ook hier werd de film in een kwartiertje gestopt maar kreeg je nog meer beelden van de film te zien waardoor de verhaallijn toch wat meer kloppend was. Het begon toen al tegen vieren te lopen en wij hadden een afspraak bij Hollywood & Vine om 16:05. Daar hadden we het Fantasmic Dinner Package geboekt zodat we er bijna zeker van waren dat we een zitplaats hadden bij Fantasmic want aangezien die niet meer elke dag wordt opgevoerd is het daar enorm druk. Als je daar niet zitplaatsen voor hebt geregeld dan wordt er toch wel van je verwacht dat je ongeveer twee uur van te voren al komt wil je nog een plekje kunnen bemachtigen. Wij hoefden nu “maar” één uur van te voren te komen (ongelofelijk toch??).







Na het eten de stuntshow van Indiana Jones gedaan en nog foto’s van ons in New York
en San Francisco Toen mochten we nog een keertje naar Toy Story en daarna was het alweer tijd voor Fantasmic. We hebben nu een uur moeten wachten

maar toen was het stadion al flink gevuld. We hadden echt niet later moeten komen Een fantastische show die geweldig is opgezet met laser, filmpjes op rook, water en ook vuurwerk. Al is dag laatste niet de hoofdmoot van de voorstelling. Het gaat om Mickey die het opneemt tegen het kwaad en uiteindelijk overwint.




Nu dat we alle parken hebben gedaan en we ook alle avondshows hebben gezien moet ik zeggen dat iedere show zijn spektakel had maar dat ik het vuurwerk van Wishes het allermooist vond, daarna komt Fantasmic en daarna Illuminations van Epcot. Die vond ik wel mooi maar ook heel rommelig en doordat er op dat moment zo veel wind stond kreeg je ontzettend veel rookvorming en dat maakte het er ook niet mooier op. Bij Wishes kwamen de vuurpijlen zo hoog dat je bijna geen rook zag. De lucht bleef er zo helder bij.
Nu zit ik weer alleen in de woonkamer te vechten tegen de slaap. Iedereen ligt al in zijn bed en uit de slaapkamers hoor ik stevig gesnurk. Ik wil gewoon deze log erop zetten en ook de foto’s erbij dus ik hou vol maar het is vandaag wel zwaar hoor.
Welterusten en goedemorgen iedereen en kijk en luister maar goed naar het verslag van de dag. Heel duidelijk laten de meiden zien en horen wat zij het aller-leukst hebben gevonden